نمایندگی تفال در تهران
خرید اتو بخار تفال
زودپز برقی تفال
خرید توتون پیپ
مرکز خرید پیپ در تهران
خرید بک لینک
قيمت باكس هتلی
قیمت تشک رویا
ماهي
درباره من
موضوعات
    موضوعي ثبت نشده است
نويسندگان
برچسب ها
عضویت در خبرنامه
    عضویت لغو عضویت

ورود اعضا
    نام کاربری :
    پسورد :

عضویت در سایت
    نام کاربری :
    پسورد :
    تکرار پسورد:
    ایمیل :
    نام اصلی :

نويسنده :محمد
تاريخ: ۱۹ شهريور ۱۳۹۶ ساعت: ۰۹:۳۳:۵۶

بيشتر ماهي‌ها اندام‌هاي حسي خوب و پيشرفته‌اي دارند. ماهي‌ها تقريباً در تمام روشنايي روز مي‌توانند رنگ‌ها را شناسايي كنند و مي‌توان گفت بينايي آن‌ها دست كم به خوبي بينايي انسان‌ها است. بيشتر ماهي‌ها اندام‌هاي دريافت كنندهٔ شيميايي دارند كه به آن‌ها اين توان را مي‌دهد كه حس بويايي و چشايي ويژه‌اي داشته باشند. ماهي‌ها با اينكه گوش دارند اما بسياري از آنها به خوبي نمي‌شنوند. بيشتر ماهي‌ها دريافت كننده‌هاي حساس دستگاه خط جانبي دارند، اين دستگاه به آنها كمك مي‌كند تا كوچكترين جريان‌ها و لرزش‌هاي پيرامونشان را حس كنند و حركت شكار يا ماهي‌هاي اطراف را درك كنند.[۲۵] برخي ماهي‌ها مانند گربه ماهي و كوسه ومارماهي اندام‌هايي دارند كه كوچكترين ميدان الكتريكي پيرامون در حد ميلي ولت را هم تشخيص مي‌دهد.[۲۶] ديگر ماهي‌ها مانند ماهي‌هاي برقي آمريكاي جنوبي، كاردماهي‌سانان مي‌توانند جريان‌هاي الكتريكي بسيار ضعيف توليد كنند، آنها با از اين جريان الكتريكي در مسيريابي و ارتباط با ديگر ماهي‌ها بهره مي‌برند.

ماهي‌ها با كمك نشانه‌هاي اختصاصي كه در محيط وجود دارد و نقشه‌اي كه در ذهنشان از محيط دارند با در نظر گرفتن نمادها و ويژگي‌هاي خاص هر منطقه جهت يابي مي‌كنند. رفتار ماهي‌ها در هزارتوها نشان داده است كه آنها از حافظهٔ فضايي و توان تشخيص تفاوت‌ها با كمك حافظهٔ ديداري برخوردارند.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۵:۳۱

در مقايسه با ديگر مهره‌داران، ماهي‌ها معمولاً نسبت به اندامشان، مغز كوچكي دارند؛ عموماً وزن مغز يك ماهي يك-پانزدهم وزن مغز يك پرنده يا پستاندار هم‌رديفش (از نظر بزرگي) است.[۲۳] با اين حال ماهي‌هايي وجود دارند كه مغز نسبتاً بزرگي دارند، از آن ميان مي‌توان به پيل‌ماهيان و كوسه اشاره كرد. سنگيني مغز اين ماهي‌ها همانند پرندگان و كيسه‌داران است.[۲۴]

مغز يك ماهي به چندين ناحيه تقسيم مي‌شود. در پيش، پياز بويايي قرار دارد. يك ساختار زوج كه سيگنال‌هاي فرستاده شده از سوراخ‌هاي بيني را به كمك دو عصب بويايي، دريافت و پردازش مي‌كند.[۲۳] براي ماهي‌هايي كه با كمك حس بويايي شكار مي‌كنند مانند كوسه‌ها، گربه ماهي‌ها و بي‌فك‌ماهي‌ها، پياز بويايي بسيار بزرگ است. در پشت پياز بويايي، دو عضو با ساختاري همانند مخِ آب‌پرده‌داران پيشرفته وجود دارد. در ماهي‌ها، مخ بيشتر درگير حس بويايي است.[۲۳] كل اين ساختار با هم مغز پيشين يا پيش‌مغز (forebrain) نام دارد.

ارتباط ميان مغز پيشين و ميان‌مغز با كمك مغز ميانجي برقرار مي‌شود. در نگارهٔ نشان داده شده اين بخش در زير اندام بينايي قرار دارد و در تصوير ديده نمي‌شود. مغز ميانجي كارهاي مرتبط با هورمون‌ها و هم‌ايستايي را انجام مي‌دهد.[۲۳] غده صنوبري درست در بالاي مغز ميانجي جاي گرفته است. اين بخش مسئول تشخيص نور است، ساعت زيستي بدن جانور را تنظيم مي‌كند و دگرگوني‌هاي رنگ بدن را كنترل مي‌كند.[۲۳]

درون ميان‌مغز دو عضو تشخيص نور قرار دارند، در ماهي‌هايي كه با كمك بينايي خود به شكار مي‌روند مانند قزل‌آلاي رنگين‌كمان و سيكليد اين اندام‌ها بزرگتر است.[۲۳]

مغز پشتي يا مغز پيشاپسين ويژهٔ شنا كردن و حفظ تعادل است.[۲۳] اين بخش مغز ديگر اندام‌هاي زوج ندارد بلكه تكي است و از همهٔ بخش‌ها بزرگتر است.[۲۳] اين بخش از مغز در بي‌فك‌ماهي‌ها و مكنده‌ماهيها نسبتاً كوچك است در حالي كه در پيل‌ماهيان اين بخش بزرگتر است و ظاهراً مسئول حس الكتريكي ماهي نيز مي‌باشد.[۲۳] ساقه مغز، بخش پسين مغز است كه بار كنترل ماهيچه‌ها و اندام‌هاي بدن را بر دوش دارد در ماهي‌هاي استخواني، سافه مغز، تنفس فيزيولوژيك و تنظيم فشار اسمزي را هم انجام مي‌دهد

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۴:۵۴

همانند بسياري از آبزيان، بيشتر ماهي‌ها مواد نيتروژن دار نامناسب را به شكل آمونياك از بدن خود خارج مي‌كنند. برخي از مواد زائد از راه آبشش‌ها واپخش مي‌شود. مواد زائد موجود در خون به كمك كليه‌ها فيلتر مي‌شود.

ماهي‌هاي آب‌هاي شور ترجيح مي‌دهند به دليل پديدهٔ گذرندگي آب از دست دهند. كليه‌هاي آنها آب را به بدن بازمي‌گرداند؛ در ماهي‌هاي آب‌هاي شيرين اين پديده برعكس است؛ آنها دوست دارند بدنشان آب بدست آورد. كليه‌هاي آنها براي دفع مواد زائد ادراري رقيق خارج مي‌كند. برخي ماهي‌ها اندام‌هايي پيشرفته تر دارند كليه‌هاي آنها به گونه‌اي است كه به آنها اجازه مي‌دهد هم در آب‌هاي شور و هم در آب‌هاي شيرين زندگي كنند.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۴:۲۲

داشتن آرواره به ماهي‌ها اجازه مي‌دهد تا گروه‌هاي گوناگوني از مواد خوراكي را مصرف كنند از گياهان گرفته تا موجودات زندهٔ ديگر. ماهي‌ها پس از بلعيدن غذا در مري آن را به مواد ريزتر تبديل مي‌كنند و در معده غذا را بيشتر گوارش مي‌كنند. بسياري از ماهي‌ها اندامي انگشت مانند به نام كورروده دارند كه آنزيم‌هاي گوارشي را ترشح مي‌كند و مواد مغذي را جذب مي‌كند. همان‌طور كه مواد خوراكي مسير خود را در دستگاه گوارش مي‌پيمايند اندام‌هايي مانند كبد و لوزالمعده چندين آنزيم و مادهٔ شيميايي ديگر به آنها مي‌افزايند. روده گام آخر گوارش است و مواد مغذي در آنجا جذب مي‌شوند.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۳:۵۶

دستگاه گردش خون ماهي‌ها به صورت يك حلقهٔ بسته است. به اين معني كه قلب خون را در يك حلقه در سراسر بدن به گردش درمي‌آورد. در بيشتر ماهي‌ها قلب چهار بخش دارد شامل دو محفظه، يك بخش ورود و يك بخش خروج.[۲۲] بخش نخست كه سينوس ونوسوس نام دارد كيسه‌اي با ديوارهٔ نازك است كه خون را پيش از آنكه به بخش دوم، دهليز برسد از سياهرگ مي‌گيرد. دهليز خود يك محفظهٔ ماهيچه‌اي بزرگ است كه مانند يك راه يك طرفه خون را به بخش سوم، بطن مي‌برد. بطن ديواره‌هاي ماهيچه‌اي ضخيم دارد خون را نخست به بخش چهار (يك لولهٔ ماهيچه‌اي بزرگ) و سپس به بيرون قلب پمپ مي‌كند. بخش چهار كه پياز شرياني نام دارد به آئورت متصل است و از اين راه خون به آبشش‌ها مي‌رسد.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۳:۲۵

برخي ماهي‌ها مي‌توانند با كمك ساز و كارهاي متفاوت از هوا، اكسيژن بگيرند. پوست مارماهي مهاجر مي‌تواند به صورت مستقيم اكسيژن هوا را جذب كند. مارماهي الكتريكي از راه حفرهٔ دهاني (بوكال) هوا را تنفس مي‌كند. گربه‌ماهي‌هاي خانواده‌هاي مكنده‌دهانان، زره‌دار و گربه‌ماهي خاردار كوتوله هوا را از راه دستگاه گوارش خود جذب مي‌كنند.[۲۱] شُش‌ماهي‌ها به جز شش‌ماهي استراليايي و اژدرسانان يك جفت شُش همانند چهاراندامان در بدن خود دارند آنها هواي تازه را از راه دهان خود به داخل مي‌كشند و هواي مصرف شده را از راه آبشش خود بيرون مي‌كنند. ماهي سرسوسماري و كمان باله درون بدنشان كيسه‌هاي هواي داراي رگ‌هاي خوني دارند كه به كمك آن اكسيژن هوا را جذب مي‌كنند. كپورماهي‌سانان، درنده‌ماهيان و بسياري از گربه‌ماهي‌سانان هواي عبوري را از راه شكم خود تنفس مي‌كنند. گل‌خورك‌ها درست مانند قورباغه‌ها، هواي عبوري را از راه پوست خود جذب مي‌كنند. بسياري از ماهي‌ها ابزارهاي جذب اكسيژن از هوا را دارند، مازماهياني مانند گورامي و ماهي بتا در بالاي آبشش خود اندامي هزارتومانند (مازمانند) دارند كه اين كار را برايشان انجام مي‌دهد. ماهي‌هاي ديگر هم وجود دارند كه يا اندامي همانند مازماهيان دارند يا كاركردي مانند آنها دارند تا اكسيژن را از هوا بيرون بكشند از آن جمله مي‌توان به ماهيان سرماري و چند مورد گربه ماهي اشاره كرد.

تنفس هوا براي ماهياني كاربرد دارد كه در آب‌هاي كم عمق يا آب‌هايي كه به صورت فصلي ميزان غلظت اكسيژن شان كم مي‌شود كاربرد دارد. ماهي‌هايي كه تنها از اكسيژن محلول در آب تنفس مي‌كنند مانند ماهي لوتي و سيكليدها در چنين آب‌هايي به سرعت از بين مي‌روند در حالي كه ماهي‌هايي كه هوا هم تنفس مي‌كنند مي‌توانند براي مدت طولاني تري دوام آورند؛ حتي در مواردي در گِل مخلوط با آب هم مي‌توانند زنده بمانند. در حالت شديد تر برخي ماهي‌هاي تنفس كنندهٔ هوا مي‌توانند در گودال‌هاي مرطوب، بدون آب براي چند هفته زندگي كنند؛ در اين حالت آنها در يك حالت رخوت و بي حالي زندگي مي‌كنند تا دوباره به آب برسند.
آبشش‌هاي ماهي تن درون سر ماهي؛ در اين نگاره سر ماهي رو به زمين قرار گرفته به عبارت ديگر اگر در طرف ديگر قرار بگيريم رو به دهان ماهي نگاه مي‌كنيم.

ماهي‌هايي كه از هوا تنفس مي‌كنند به دو دسته تقسيم مي‌شوند، ماهي‌هاي مجبور به تنفس هوا (obligate air breathers) و ماهي‌هاي مختار به تنفس هوا (facultative air breathers). از جمله ماهي‌هاي مجبور به تنفس هوا مي‌توان به شُش‌ماهي‌هاي آفريقايي اشاره كرد كه مجبورند هوا تنفس كنند وگرنه مي‌ميرند. از جمله ماهي‌هاي مختار به تنفس هوا گربه ماهي لجن‌خوار است كه تنها زماني هوا تنفس مي‌كند كه لازم باشد در غير اين صورت از آبشش‌هايش استفاده مي‌كند. بيشتر ماهي‌هايي كه از هوا اكسيژن مي‌گيرند به دلخواه اين كار را مي‌كنند آنها ترجيح مي‌دهند انرژي خود را صرف سطح آب آمدن نكنند و خود را در معرض خطر شكارچيان قرار ندهند.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۲:۵۰

بيشتر ماهي‌ها با كمك آبشش‌هايي كه در دو طرف حلق خود دارند از آب اكسيژن بدست مي‌آورند. آبشش‌ها ساختاري رشته‌اي دارند. هر يك از اين رشته‌ها داراي شبكه‌اي از مويرگها است كه سطح بزرگي را براي تبادل اكسيژن و كربن دي‌اكسيد پوشش مي‌دهد. ماهي‌ها براي تبادل اكسيژن آبي كه سرشار از اكسيژن است را از راه دهان به داخل مي‌كشند و آن را با فشار از آبشش‌ها رد مي‌كنند. در برخي ماهي‌ها خون مويرگها در خلاف جهت آب ورودي حركت مي‌كند و باعث مي‌شود تبادل متقابل روي دهد. آبشش‌ها آبي كه اكسيژنش را از دست داده از راه بازشوهاي دو طرف حلق به بيرون مي‌رانند. در برخي ماهي‌ها مانند كوسه و مكنده‌ماهي، آبشش‌ها داراي چندين بازشو اند در حالي كه در ماهي‌هايي مانند ماهيان استخواني هر آبشش تنها يك خروجي در هر طرف دارد كه اين خروجي هم زير يك پوشش استخواني نگهدارنده پنهان است.

اژدرسانان جوان داراي آبشش بيروني اند، اين ويژگي در آنها همانند برخي دوزيستان است.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۲:۱۸

عبارت «ماهي» به صورت دقيق تر توصيف كنندهٔ هر جانور غيرچهاراندامي جمجمه‌داري (جانوري با جمجمه و در بيشتر موارد داراي استخوان پشت) است كه در طول زندگي آبشش دارد و دست و پاهايش (اگر داشته باشد) همانند باله‌اند.[۱۱] برخلاف گروه‌هاي پستانداران و پرندگان، ماهي‌ها يك كلاد تكي نيستند بلكه مجموعه‌اي نافراگير از آرايه‌هاي زيستي اند. شامل: مخاطي‌واران، مكنده‌ماهي‌ها، غضروف‌ماهيان، پرتوبالگان، تهي‌خارها و شُش‌ماهيان[۱۲][۱۳] در حقيقت تهي‌خار و شُش‌ماهي از همهٔ گروه‌هاي ماهي‌ها به چهاراندامان (مانند پستانداران، پرندگان، نرم‌دوزيستان و ...) نزديكتر است؛ بنابراين نزديك‌ترين نياي مشترك همهٔ ماهي‌ها يكي از اجداد چهاراندامان نيز مي‌باشد. از آنجايي كه گروه‌هاي نافراگير در دانش امروزي ديگر به رسميت شناخته نمي‌شوند از اين رو در سامانه‌شناسي زيستي از كاربرد عبارت «ماهي» به عنوان يك گروه پرهيز مي‌شود.

بسياري از آبزيان كه در كاربرد معلوم، به عنوان ماهي معروف شده‌اند با توجه به توضيحات بالا ديگر ماهي دانسته نمي‌شوند از آن جمله مي‌توان اشاره كرد به: سپيداج، ستاره دريايي، خارچنگ، حلزون صدف‌دار و عروس دريايي. در گذشته حتي زيست شناسان هم تفاوتي ميان انواع آبزيان نمي‌ديدند و مواردي مانند تمساح، اسب آبي، دوزيستان، نهنگ‌ها، خوك دريايي و بسياري از بي مهرگان دريا را به عنوان ماهي دسته‌بندي مي‌كردند.[۱۴] اما در دانش امروز همهٔ پستانداران از جمله آب بازساناني همچون نهنگ و دلفين به عنوان ماهي دانسته نمي‌شوند. در كاربردهاي ديگر مانند آبزي‌پروري ماهي تنها به جانوران باله دار گفته مي‌شود تا از ديگر اعضاي گروه جدا شوند.

معمولاً ماهي‌ها خونسردند، و هندسهٔ بدن آنها به گونه‌اي است كه بتوانند به سرعت شنا كنند، آنها با كمك آبشش اكسيژن را از آب بيرون مي‌كشند يا اينكه از ابزاري براي تنفس هواي بيرون (جو) بهره مي‌برند. ماهي‌ها دو باله دارند همچنين معمولاً يك يا دو (به ندرت سه) بالهٔ پشت دارند، يك باله در ناحيهٔ مقعد و يك دم باله-مانند. پوست ماهي‌ها معمولاً با پولك (فَلس) پوشانده شده است و تخم گذارند.

هر كدام از مشخصاتي كه دربارهٔ ماهي‌ها گفته شد، استثناهايي هم دارد، براي نمونه ماهي تن، شمشيرماهي و برخي گونه‌هاي كوسه ديده شده كه خون‌گرم اند يا مشخصاتي همانند جانوران خونگرم پيدا كرده‌اند، آنها مي‌توانند بدنشان را از درون گرم كنند به گونه‌اي كه از دماي آب پيرامون گرم تر شود.[۱۲] هندسهٔ بدن (گذر جريان آب از كنار بدن) و روش شنا كردن همهٔ ماهي‌ها يكسان نيست براي نمونه ماهي‌هايي مانند تُن، آزاد و گيش ماهيان در يك ثانيه مي‌توانند ۱۰ تا ۲۰ برابر طول بدن خود را شنا كنند در حالي كه پرتوماهي‌ها و مارماهيان در يك ثانيه نمي‌توانند بيش از نيمي از طول بدن خود را شنا كنند.[۱۵] بسياري از ماهياني كه در آب‌هاي شيرين زندگي مي‌كنند با استفاده از ساختارهاي گوناگون همان‌طور كه از آب اكسيژن بدست مي‌آورند از هواي بيرون هم اكسيژن بدست مي‌آورند. شُش‌ماهي مانند چهاراندامان يك جفت شُش دارد، گورامي اندامي مانند ماز (هزارتو) دارد كه مانند شُش كار مي‌كند و مي‌تواند اكسيژن از هوا بگيرد (مازماهيان). برخي گربه ماهي‌ها هم اكسيژن را از راه شكم خود دريافت مي‌كنند.[۱۶] هندسهٔ بدن و باله‌هاي ماهي‌ها هم بسيار متغير است بويژه اين تفاوت در ميان آبزياني كه شبيه ماهي نيستند بيشتر ديده مي‌شود مانند: اسب دريايي، قلابچه‌ماهي، بادكنك‌ماهي و مارماهي‌سانان پليكاني. سطح پوست ماهي مي‌تواند صاف باشد (مانند مارماهي رنگين) يا با انواع گوناگون پولك پوشيده شده باشد. همچنين ماهي‌هايي وجود دارند كه بيشتر روي زمين زندگي مي‌كنند؛ گل خورك خوراكش را روي گل پيدا مي‌كند و روي زمين با ديگر ماهي‌ها اندركنش دارد تنها هنگامي كه بخواهد پنهان شود به زير آب مي‌رود.[۱۷] برخي گربه‌ماهي‌سانان در زير زمين، سفره‌هاي آب زيرزميني و در خاك برگ‌هاي اشباع از آب زندگي مي‌كنند.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۱:۲۹

گروه نافراگير ماهي‌ها عبارت است از هر كلادي شامل همهٔ ماهي‌ها و همچنين چهارانداماني كه ماهي نيستند. به صورت سنتي ماهي‌ها به سه رده اي كه منقرض نشده‌اند تقسيم مي‌شدند و گونه‌هاي منقرض شده هم گاهي در ميانهٔ اين درخت قرار مي‌گرفتند گاهي هم رده‌اي ويژهٔ خودشان به آن‌ها تعلق مي‌گرفت:[۷][۸] در زير علامت † براي گونه‌هاي منقرض شده است.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

نويسنده :محمد
تاريخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۰۳:۵۰:۵۸

ماهي يك گروه فراگير نيستند از اين رو فرگشت ماهي به عنوان يك «رويداد تكي و غيروابسته» مورد بررسي قرار نگرفته است.[۶]

سنگواره‌هاي يافت شده از ماهي‌هاي نخستين عبارت است از دسته‌اي از جانوراني كوچك، بدون آرواره با پوشش زرهي به نام صدف‌پوستان. بيشتر دودمان ماهي‌هاي بي آرواره منقرض شده است يكي از آنها كه هنوز موجود است مكنده‌ماهي است كه مي‌توان گفت تقريباً يادآور ماهي‌هاي بي آروارهٔ نخستين است. نخستين آرواره‌ها در ميان سنگواره‌هاي تخته‌پوستان پيدا شده است. گستردگي مهره داران آرواره دار نشان دهندهٔ آن است كه داشتن دهاني با آرواره يك برتري بسيار مهم است. البته هنوز روشن نيست كه مزيت داشتن آرواره‌هايي كه به هم لولا شده‌اند در اين است كه جانور بهتر مي‌تواند گاز بگيرد يا تنفس آن بهبود پيدا كرده يا تركيبي از عوامل.

احتمالاً ماهي‌ها تكامل يافتهٔ كوزه‌داراني مرجان مانند اند چون كِرمينهٔ آنها از جهات مهمي بسيار همانند ماهي‌هاي نخستين است.

موضوع:
برچسب‌ها: ،

[ ۱ ][ ۲ ]